ตอนที่ 63 ยายเฒ่าพญาแร้งวิญญาณ

เมื่อความมืดมิดสายสุดท้ายก่อนรุ่งสางค่อย ๆ เลือนหาย ขอบฟ้าทิศตะวันออกพลันปรากฏแสงสีขาวนวลขึ้นมารำไร

นอกหน้าต่าง นกหลากสีส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้วกังวาน ปลุกฉินเฟิงที่หลับสนิทมาทั้งคืนให้ตื่นจากนิทรา

เขาลุกจากเตียงไม้ บิดขี้เกียจคลายเมื่อย ร่ายเวทเรียกสายน้ำมาชำระล้างใบหน้า ชั่วพริบตาก็รู้สึกสดชื่นแจ่มใส จิตใจปลอดโปร่งขึ้นเป็นกอง

ผลักบานประตูแล้วก้าวออกจากห้อง ตั้งใจจะออกมาเดินเล่นยืดเส้นยืดสายเสียหน่อย

ทว่าเมื่อก้าวออกมาจึงพบว่า ตนเองกลับตื่นค่อนข้างสายไปเสียแล้ว

โดยเฉพาะเด็กหนุ่มแถวหน้า ๆ ที่เดินทางมาถึงก่อนและพักอยู่หลายวันแล้ว ต่างเฝ้ารอพิธีกราบเข้าสู่นิกายและเริ่มฝึกวิชาควบคุมสัตว์อสูรอย่างใจจดใจจ่อ