ตอนที่ 62 ประตูเขานิกายอวี้โซ่ว

พร้อมกับเสียงมังกรเจียวแผดร้องกังวานก้อง เรือสำเภาก็เหินทะยานขึ้นสู่เวหาอีกครา มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของนิกายอวี้โซ่ว

คราวนี้เนื่องจากบนเรือสำเภามีผู้บำเพ็ญขั้นแกนทองเพิ่มขึ้นมาอีกหลายคน เหล่าศิษย์จึงรู้สึกปลอดภัยยิ่งขึ้น ต่างพากันจับกลุ่มพูดคุยแลกเปลี่ยนถึงการต่อสู้เมื่อครู่อย่างออกรสออกชาด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกคุณชายตระกูลใหญ่บนชั้นสี่ ที่ต่างเคยใช้ยันต์วิเศษกระหน่ำซัดใส่สัตว์อสูร และมีสัตว์อสูรขั้นสร้างรากฐานเคราะห์ร้ายบางตัวถูกซัดจนบาดเจ็บสาหัสจริง ๆ

สุดท้ายคนเหล่านี้ต่างพากันอ้างว่าการโจมตีปลิดชีพครั้งสุดท้ายของสัตว์อสูรเหล่านั้นมาจากฝีมือของตน จนกระทั่งมีคนลองนับดูแล้วพบว่า หากคำนวณตามที่พวกเขาคุยโวโอ้อวดแล้ว ต่อให้รวมสัตว์อสูรขั้นสร้างรากฐานที่บุกเข้ามาทั้งหมด ก็คงยังไม่เพียงพอกับจำนวนที่พวกเขากล่าวอ้าง

บนชั้นบนสุด ภายในห้องโถงอันกว้างขวาง เยี่ยนจงหลีและพวกพ้องนั่งขัดสมาธิ จิบชาสนทนากันอย่างออกรส