ตอนที่ 38 หอหมื่นอสูร

“ท่านปู่เก้า นิกายมีเรือนพักในตัวเมืองเถี่ยหลิ่งด้วยหรือขอรับ”

ฉินเฟิงได้ยินเข้าก็ชะงักไปเล็กน้อย เอ่ยถามด้วยความสงสัย

ก่อนหน้านี้บิดาเคยเล่าเรื่องเมืองเถี่ยหลิ่งให้เขาฟัง มิเคยได้ยินว่ามีเรือนพักอะไรทำนองนี้เลย

“ฮ่า ๆ ที่เรียกว่าเรือนพัก แท้จริงแล้วก็คือหอหมื่นอสูร ร้านค้าในสังกัดตำหนักกิจภายนอกของนิกาย”

ฉินกวานเป้าแย้มยิ้ม “ทุกคราที่นิกายเปิดรับศิษย์ มักจะใช้ที่นี่เป็นเรือนพักชั่วคราว จึงได้เรียกขานกันเช่นนี้”

“เป็นเช่นนี้นี่เอง”

ฉินเฟิงพยักหน้า มิได้ซักถามต่อ

อันที่จริงในใจเขายังคงมีความสงสัยอยู่บ้าง

แม้เขาจะทราบว่าในแต่ละปี นิกายอาจรับศิษย์จากมณฑลเถี่ยหลิ่งและเมืองบริวารทั้งเก้าได้ไม่มากเท่าใดนัก ทว่ามณฑลเถี่ยหลิ่งก็เป็นเพียงหนึ่งในยี่สิบแปดมณฑลของแคว้นฉู่เท่านั้น