ตอนที่ 32 หลิวจินจ่าน

ยามคู่อริเผชิญหน้า ย่อมบังเกิดเพลิงแค้นลุกโชนในแววตา

ฉินเฟิงและฉินหยางทั้งสองคนครั้นแลเห็นหวงอวี้หลาง แม้มิได้ตาแดงก่ำร้องตะโกนหมายเข่นฆ่า ทว่าในใจก็รู้สึกขุ่นเคืองอยู่บ้าง อดมิได้ที่จะแค่นเสียงฮึคำหนึ่ง หันหน้าหนีไม่มองเขา

ทว่าหวงอวี้หลางผู้นั้นกลับไม่รู้จักกาลเทศะ ครั้นแลเห็นพวกเขาทั้งสองคน ถึงกับเดินรี่เข้ามาหา “โอ้โฮ นี่มิใช่สหายทั้งสองจากตระกูลฉินหรอกหรือ อย่างไรเสียทุกคนล้วนเป็นชาวเมืองคุนเฉิง ก้มหน้าไม่เจอก็เงยหน้าพบกัน ไยต้องทำหน้าตาบึ้งตึงถึงเพียงนี้เล่า”

ฉินหยางแค่นเสียงเย็นชา “หวงอวี้หลาง เจ้าไม่ไปขุดแร่ตีเหล็กอยู่ที่ตระกูลหวงของเจ้า มาทำอะไรที่นี่”

หวงอวี้หลางมิได้โกรธเคือง ยิ้มตาหยีพลางกล่าว “พี่ฉินกล่าววาจาเช่นนี้ มาหออิ๋งเซียนย่อมต้องมาดื่มสุราน่ะสิ มิเช่นนั้นมาที่นี่จะทำอันใดได้อีก มาหาสาวงามหรือไร