ตอนที่ 31 หอนางโลมลี่ชุน? ร่ำสุราเคลานารี?

เที่ยงวันหนึ่ง หลังจากฉินเฟิงบำเพ็ญตนเสร็จสิ้น ก็นั่งลงใต้ต้นหวยกรงเล็บมังกรอายุร้อยปีในลานเรือน เรียกคางคกกลืนฟ้าออกมา ประคองไว้ในอุ้งมือแล้วพินิจดูอยู่นาน

คางคกกลืนฟ้าตัวนี้ยังคงอยู่ในวัยเยาว์ ผิวหนังเกลี้ยงเกลา สัมผัสเย็นสบาย จับไว้ในมือรู้สึกสบายยิ่ง

รูปลักษณ์ภายนอกของมันงดงามยิ่ง นอกจากหน้าท้องสีขาวผ่องแล้ว ทั่วทั้งร่างล้วนปกคลุมด้วยสีเขียวมรกตดั่งหยกมณี อีกทั้งยังมีลวดลายอันลึกล้ำหลายสายพาดผ่านทั่วทั้งแผ่นหลัง ดูแล้วแฝงกลิ่นอายลึกลับอยู่ไม่น้อย

ฉินเฟิงใช้มือลูบแผ่นหลังของมันสองสามครา ทั้งยื่นนิ้วไปสะกิดหน้าท้องสีขาวผ่องของมันเบา ๆ ให้สัมผัสนุ่มนิ่มยิ่ง ทว่าหากออกแรงกดเพิ่มขึ้น ก็จะสัมผัสได้ถึงความเหนียวนุ่มยืดหยุ่นที่แฝงอยู่ใต้ผิวหนัง ต่อให้เป็นอาวุธเวทธรรมดาก็ใช่ว่าจะทะลวงผิวหนังอันอ่อนนุ่มชั้นนี้ของมันได้