กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 547 แฟ้มประวัติใหม่
หลังหลินเชียนเชียนหลับแล้ว เสิ่นเย่าเฟยก็เริ่มตื๊อระบบอีกครั้ง
“ระบบ ใส่บัฟนอนหลับให้เชียนเชียนอีกสักอันสิ…”
ระบบ: “……”
มันยอมแล้วจริง ๆ
เมื่อเห็นคิ้วของภรรยาค่อย ๆ คลายลง ลมหายใจสม่ำเสมอขึ้น เสิ่นเย่าเฟยก็จูบหน้าผากเธอเบา ๆ ดึงผ้าห่มคลุมให้เรียบร้อย แล้วหันหลังเดินออกจากห้อง
“ขอบใจนะ ระบบ” เสิ่นเย่าเฟยขอบคุณจากใจในความคิด
[การได้บริการโฮสต์คือเกียรติของระบบผู้นี้]
เสิ่นเย่าเฟยยิ้มบาง ๆ ก่อนออกจากคฤหาสน์ไปอย่างว่องไว แล้วกลืนหายไปในราตรีอันกว้างใหญ่ของเมืองจิ่นเฉิง
“ระบบ ช่วยค้นหาหน่อยว่ามีโจรปล้นอยู่ในเมืองจิ่นเฉิงไหม?”