กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 546 ทุกอย่างมีฉัน
ราตรีมาเยือน ในที่สุดภัตตาคารแสงระยิบที่คึกคักมาตลอดทั้งวันก็ทยอยปิดประตูม้วนลง
หลังส่งลูกค้ากลุ่มสุดท้ายที่ยังอาลัยอาวรณ์กลับไป พนักงานในร้านต่างก็แยกย้ายกลับบ้านด้วยสีหน้าตื่นเต้นปนเหนื่อยล้า
เสิ่นเย่าเฟยจัดเสื้อผ้าเล็กน้อย ก่อนหันไปมองหลินเชียนเชียนที่ยืนเหม่ออยู่ข้างกาย
“เมีย เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว กลับบ้านกันเถอะ”
เสิ่นเย่าเฟยยิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วจับมือเย็นเฉียบของหลินเชียนเชียนไว้อย่างเป็นธรรมชาติ
หลินเชียนเชียนได้สติ ฝืนยิ้มออกมา ก่อนเดินตามเขาไปยังรถเฟอร์รารีที่จอดอยู่หลังถนน