กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 สีชมพูซื่อหวังปาปี่เฟิ่น
เสิ่นเย่าเฟยแอบขอบคุณระบบอยู่ในใจ หากระบบไม่มอบโอกาสให้เขาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เขาคงไม่มีทางได้สัมผัสชีวิตแสนมั่นคงเช่นนี้
เขาถือกุญแจรถเฉพาะรุ่นที่หนักอึ้งไว้ในมือ รอยยิ้มตรงมุมปากยิ่งชัดเจนขึ้น ทั่วร่างแผ่ความสงบนิ่งดุจขุนเขาและหุบเหว
เขาหันไปมองกั๋วฝานตงที่กำลังตั้งใจทำความสะอาดช่องขายของกินเล่นอยู่ด้านนอก กับเหลยต้าจ้วงที่ช่วยเก็บงานในครัวหลัง
“ตงจื่อ ต้าจ้วง เก็บงานที่ทำอยู่ให้เรียบร้อยก็พอ ที่เหลือค่อยทำพรุ่งนี้”