กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 470 ฉันต้องคารวะเขาเป็นอาจารย์ให้ได้
“โอ๊ย ทั้งหมดเป็นเพราะยาเม็ดบำรุงร่างกายของเถ้าแก่เสิ่น!”
เหยาชุ่ยเอ๋อตบต้นขาตัวเองเบา ๆ อย่างร่าเริง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความซาบซึ้งที่ได้ชีวิตใหม่
“เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ในร่างกายฉันก็เหมือนมีกระแสอุ่น ๆ ไหลเวียนไปทั่ว เรี่ยวแรงกลับมาเต็มตัวในพริบตา”
“ดูสิ ตอนนี้ฉันเดินเองได้ แถมยังอยากลงไปวิ่งสักสองรอบด้วย!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เสวี่ยหยุนเฟยก็สูดลมหายใจหนาวเหน็บ รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกพุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงกระหม่อม
เขายังคงรู้สึกเหลือเชื่อ โลกนี้จะมีของวิเศษมหัศจรรย์เช่นนี้ได้ยังไง!