กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 ฉันรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ
เสิ่นเย่าเฟยมองท่าทางไม่ได้เรื่องของทั้งคู่ แล้วส่ายหน้าอย่างจนใจในใจ ก่อนเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง
“พอแล้ว วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อน”
“พวกคุณสามคนกลับไปเตรียมตัวให้ดี เตรียมงานคารวะอาจารย์พรุ่งนี้ตอนเที่ยง”
สายตาของเสิ่นเย่าเฟยจับจ้องไปที่หลิวเฟิงเฉิงซึ่งค้ำไม้เท้าเป็นพิเศษ น้ำเสียงแสดงความห่วงใยที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
“โดยเฉพาะคุณ ลาวซาน”
“วันนี้คุณตื่นแต่เช้า ขึ้นเครื่องบินมาที่เมืองจิ่นเฉิง แถมเมื่อกี้พอเจอลูกพี่ลูกน้องฝั่งพ่อก็อารมณ์พลุ่งพล่าน ทั้งดีใจและเศร้าโศก”