กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 เพิ่มยอดฝีมืออีกคน
หน้าผากของเหลยต้าจ้วงยังเปื้อนแป้งอยู่ป้ายหนึ่ง สีหน้ามึนงงราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย
แต่พอได้ฟังคำอธิบายที่หวังหงจื้อเล่าด้วยท่าทางตื่นเต้น ดวงตาของเหลยต้าจ้วงก็เบิกกว้างแทบถลน!
เขาจ้องชายชราผมขาวโพลนผู้แผ่รังสีอันน่าเกรงขาม ซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามเสิ่นเย่าเฟยเขม็ง
จากนั้นก็ยกนิ้วขึ้นอย่างสั่นเทา ชี้ไปที่ปลายจมูกตัวเอง
“ฉันเหรอ? ศิษย์พี่รอง?”
เหลยต้าจ้วงรู้สึกเข่าอ่อนแทบจะทรุดลงคุกเข่าต่อหน้าเสิ่นเย่าเฟย
ศิษย์พี่ใหญ่ของเขาเป็นปรมาจารย์ระดับเสาหลักแห่งงานเลี้ยงรัฐที่อายุเกือบ 70 ปี!