กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 หยั่งเชิง
หลินเชียนเชียนรับประทานอาหารมื้อนี้อย่างสง่างามและรวดเร็ว
เธอลุกขึ้นยืน ทักทายผู้คนในร้านที่กำลังยุ่งอยู่ด้วยมารยาท จากนั้นก็ถือกระเป๋าเดินออกจากร้านไปอย่างฉับไว
เสิ่นเย่าเฟยยืนอยู่หน้าภัตตาคารตลอด จนรถยนต์คันนั้นลับหายไปสุดถนนชุนฮว่า
รอยยิ้มยียวนที่มุมปากของเขาจึงค่อย ๆ เลือนหายไปจนหมด
สิ่งที่มาแทนคือสีหน้าเคร่งขรึมล้ำลึก ราวกับสระน้ำเย็นยะเยือก
ที่จริงตั้งแต่เมื่อวานที่เห็นจินฉานตัวนั้น ในใจเสิ่นเย่าเฟยก็เหมือนมีดาบคมแขวนค้างอยู่
เฉินหยุนหลงไอ้แก่คนนั้นจงใจให้หลินเชียนเชียนนำจินฉานมามอบให้เขา