กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 ฉันไม่ขาดเงิน
เสิ่นเย่าเฟยมองคนโง่ที่ใกล้ตายแล้วยังคิดใช้เงินซื้อชีวิต ส่ายหน้าอย่างจนใจ
แววตาเต็มไปด้วยความเวทนา
“เงิน?”
“ฉันไม่ขาดเงิน”
ไม่ต้องพูดถึงธุรกิจร้านของกินที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าในแต่ละวัน
แค่เงินรางวัลจากภารกิจที่ระบบมอบให้ก็มีไม่น้อยแล้ว
เงินสกปรกที่มีกลิ่นคาวเลือดแบบนี้ เสิ่นเย่าเฟยรังเกียจเกินกว่าจะเอามือไปแตะ
“แล้วแกต้องการอะไรกันแน่?!”
หวังเฉิงชิงพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ตะโกนอย่างคลุ้มคลั่ง