กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 อ้อนวอนขอชีวิต
เสิ่นเย่าเฟย!
เจ้าตัวอันตรายกำลังถือถ้วยจื่อซาหูของเขา นั่งอยู่บนที่นั่งของเขา แล้วมองเขาด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย!
หวังเฉิงชิงตกใจจนใช้ทั้งมือทั้งเท้าคลานถอยหลังไปหลายก้าว กระทั่งแผ่นหลังชนโซฟา
“แก…แกเข้ามาได้ยังไง?!”
เสียงของหวังเฉิงชิงสั่นเทา แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ห้องทำงานชั้นบนสุดนี้เป็นเขตหวงห้ามส่วนตัวของเขา ประตูนิรภัยและระบบสแกนลายนิ้วมือก็เป็นระดับสูงสุด
หากไม่ได้รับอนุญาตจากเขา แม้แต่แมลงวันก็ยังบินเข้ามาไม่ได้!
เสิ่นเย่าเฟยเป่าผิวชาที่ลอยอยู่บนช้าเบา ๆ แล้วจิบไปคำหนึ่ง
“ชาดี”