ตอนที่ 18 สภาพบ้านเมือง

ตอนที่ 18 สภาพบ้านเมือง

ข้างทางถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่นละอองฟุ้งกระจาย มีโรงน้ำชาแห่งหนึ่งดูไม่สะดุดตาเอาเสียเลย ทว่ากลับมีผู้คนแวะเวียนมาไม่ขาดสาย เมื่อสังเกตดูให้ดี ผู้ที่แวะพักเท้าด้านในล้วนสวมใส่ผ้าแพรพรรณอย่างดี

ยามนี้พวกเขาต่างละทิ้งพิธีรีตองแบบเหล่าผู้สูงศักดิ์ไปจนสิ้น แต่ละคนยกถ้วยชาหยาบขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด

“โอ้! นั่นเถ้าแก่หวังมิใช่หรือ เหตุใดข้าจึงไม่เห็นท่านกล่าวว่าจะกลับไปเล่า? มิเช่นนั้นพวกเราคงได้มีเพื่อนร่วมทาง”

เถ้าแก่หวังป้องมือคารวะ ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าหม่นหมองว่า “นั่นเถ้าแก่หลี่นี่เอง ไม่ใช่เพราะใกล้เข้าหน้าหนาวแล้วข้ามีสินค้าล็อตหนึ่งต้องจัดการหรอกหรือ ข้าจึงรีบจัดการเสียก่อนที่อากาศจะหนาวจัด พอดีทางบ้านก็พร่ำบ่นถึง ข้าคราวนี้กลับไปจึงคิดจะรับครอบครัวมาอยู่ที่นี่ด้วย”