กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 17 โรงเตี๊ยมวาสนาเซียนเดิมพัน
ผู้ที่รับผิดชอบด้านแปลงเกษตรคือชายคนหนึ่งนามว่าหรงจั๋ว เขามีอายุราวสี่สิบต้น ๆ ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายที่อ่อนโยนออกมา
งานเกษตรในปัจจุบันยังมีไม่มากนัก อันเกอคิดถึงการพัฒนาในภายภาคหน้า จึงพกพาทัศนคติที่จะคัดเลือกคนอย่างค่อยเป็นค่อยไป และได้ประกาศข้อมูลการสรรหาออกไป ไม่นึกเลยว่าหลังจากหูจิ่วเห็นหรงจั๋วแล้ว เขาจะแนะนำให้อันเกอรีบรับคนผู้นี้เข้ามาทันที
“พฤกษาอสูรนั้นหาได้ยากยิ่งอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงที่มีอายุอสูรหมื่นปี ในโลกอสูรถือเป็นตัวตนที่หายากยิ่งประหนึ่งขนหงส์เขาแรด”
เมื่อนึกถึงคำพูดของหูจิ่ว อันเกอก็แอบชำเลืองมองหรงจั๋วอีกครั้ง นี่คืออสูรพฤกษาไทรหมื่นปีเชียวนะ เป็นดั่งหมีแพนด้าแห่งโลกอสูรเชียว!
อาจเป็นเพราะรับรู้ได้ถึงสายตาที่แอบชำเลืองมา อันเกอ หรงจั๋วจึงสบตาเข้ากับอันเกอและตอบกลับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างเมตตา