บทที่ 296 เธอมาใช้เส้นสายล่ะสิ

“เอามานี่ ฉันไปใส่น้ำตาลกับนมเพิ่มให้” เฉียวอันยื่นมือไป

ฮั่วจี้อวิ๋นเบี่ยงหลบ “ไม่ต้องหรอก ตอนนี้ผมรู้สึกว่า ถึงมันจะขมไปหน่อย แต่ว่า…แต่ว่ามันก็มีรสชาติแปลกใหม่ดีนะ”

พูดพลางกระดกเข้าไปอีกอึกใหญ่ จากนั้นมุมปากก็อดกระตุกไม่ได้

เฉียวอันหัวเราะจนตัวงอ น้ำตาแทบจะไหลออกมา

แม้กาแฟจะกลืนยากไปสักนิด แต่เบอร์เกอร์กับเฟรนช์ฟรายส์นั้นอร่อยมากทีเดียว

ฮั่วจี้อวิ๋นเป็นคนกินจุ คนเดียวกินเบอร์เกอร์ไปสองชิ้นกับเฟรนช์ฟรายส์อีกสองชุด

“คราวหน้าฉันจะให้มั่วอวี่เซวียนซื้อพวกพิซซ่า สเต๊ก ไก่ทอด แล้วก็พวกเนื้อย่างเสียบไม้มาอีก คุณจะได้ลองชิมให้หมด”

นับตั้งแต่เฉียวอันสารภาพเรื่องมิติลับกับเขา ฮั่วจี้อวิ๋นก็ได้กินของดีมีรสชาติอยู่ตลอด

ชีวิตความเป็นอยู่ผิดกับเมื่อก่อนราวฟ้ากับเหว