บทที่ 272 คนที่คาดไม่ถึง

เฉียวอันรู้สึกโชคดีเหลือเกินกับการตัดสินใจในตอนนั้น อันที่จริงเธอเตรียมใจไว้แล้วว่าฝ้ายสิบตันนี้อาจจะขายไม่ออกจนต้องค้างสต็อก แม้แต่เจียวเถี่ยหมินก็ยังเตือนให้เธอไตร่ตรองให้ดี

วันต่อมา เฉียวอันพาหวงฮั่นเหลียงและหลี่เชาไปที่สถานีรถไฟเพื่อรับเฝิงซานเฉียง ซึ่งต้าเป่าก็มาพร้อมกับเขาด้วย

พวกเขาเคยพบกับหวงฮั่นเหลียงมาก่อนแล้ว เมื่อมีเขาอยู่ด้วย หลี่เชาก็สามารถเข้ากับทุกคนได้อย่างรวดเร็ว

"อ๋อ เป็นสามีของพี่เสี่ยวหงนี่เอง? งั้นพวกเราก็ต้องเรียกว่าพี่เขยสิครับ" ต้าเป่าหัวเราะอย่างซื่อๆ

หลี่เชาถึงกับเขินอายเมื่อถูกเรียกเช่นนั้น

เขาจึงดึงตัวต้าเป่าเข้าไปถามไถ่ว่าตอนนี้เจี่ยเสี่ยวหงเป็นอย่างไรบ้าง

เฝิงซานเฉียงเดินเข้ามาหาเฉียวอัน "พี่ใหญ่ครับ รอบนี้ผมอยากจะซื้อของแห้ง สมุนไพร แล้วก็ผลไม้อบแห้งเพิ่มอีกหน่อย"