บทที่ 267 เริ่มจะเหลิงอีกแล้ว

"ไม่มีอะไรเลยงั้นหรือคะ" เฉียวอันมุมปากตกลง "ที่โรงงานเครื่องจักรกล เวลาฉันซ่อมอุปกรณ์สักครั้ง ค่าจ้างก็ตั้งห้าร้อยถึงหนึ่งพันหยวนเชียวนะคะ"

ซ่งจินหลงสะดุ้งในใจ

แพงขนาดนี้เลยหรือ!

โรงพิมพ์อามู่ถูของพวกเขาไม่เหมือนกับพื้นที่ชั้นใน ที่สามารถรับงานบรรจุภัณฑ์จำนวนมากเพื่อทำกำไรได้

ที่นี่ทำได้เกือบแค่พิมพ์หนังสือพิมพ์กับนิตยสารประทังชีวิตไปวันๆ

เงินเดือนของเขาที่เป็นเลขาฯ โรงพิมพ์ได้แค่แปดสิบหยวนต่อเดือนเท่านั้น

ค่าซ่อมเครื่องจักรครั้งละหนึ่งพันหยวนนั่น เขาตัดใจจ่ายไม่ลงจริงๆ

"ผะ…พวกเรา… จริงๆ แล้ว…" ซ่งจินหลงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ "สามร้อย คุณว่าสามร้อยได้ไหม?"

เฉียวอันนิ่งคิดไปเล็กน้อย อันที่จริงตอนนี้เธอไม่ได้ขาดเงินสามร้อยหยวน แต่เธอมีแผนการอื่นอยู่ในใจ