บทที่ 249 เกิดเรื่องใหญ่ที่หน้าโรงเรียน

รถบรรทุกทหารยี่สิบสามคัน วิ่งไปแนวหน้าด้วยความเร็วช้าขนาดนี้ แถมเป้าหมายยังใหญ่โต ไม่ใช่การไปเป็นเป้านิ่งให้คนอื่นหรอกหรือ

เฉียวอันเขียนคำอีกสองคำลงไปข้างๆ ตัวเลข “ห้าสิบ”

เพิ่มความเร็ว

ยังเหลือเวลาอีกประมาณหนึ่งเดือนก่อนที่ฮั่วจี้อวิ๋นจะออกเดินทาง

เฉียวอันคำนวณในใจ หากเธอยอมเหนื่อยหน่อย ก็น่าจะมีเวลาพอ

เพียงแต่สิ่งที่ยากที่สุดในตอนนี้คือ จะเอ่ยเรื่องนี้กับฮั่วจี้อวิ๋นอย่างไร

เฉียวอันพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะบอกฮั่วจี้อวิ๋นอย่างไรดี

กระทั่งรุ่งเช้า เธอขับรถออกไปส่งเด็กไปโรงเรียน

พอหย่อนก้นลงบนเบาะคนขับ จู่ๆ ประกายความคิดก็วาบขึ้นมาในหัวเฉียวอัน

เธอไม่อาจออกปากตรงๆ เพื่อช่วยให้ฮั่วจี้อวิ๋นหลีกเลี่ยงเคราะห์ร้ายครั้งนี้ได้ก็จริง