บทที่ 248 ไม่อาจใช้เส้นทางกวนซาน

หลายวันต่อมา ในช่วงกลางวันเฉียวอันจะไปที่เรือนกระจก ส่วนตอนกลางคืนก็เขียนแผนธุรกิจในอามู่ถูของตัวเอง

นอกจากนี้ยังต้องหาเวลาโทรศัพท์ไปหาพวกเฝิงซานเฉียงเพื่อติดตามความคืบหน้าที่มณฑลจงชวน

เฉียวอันไม่ได้ลืมซ่านชุ่ยหลานที่อยู่ไกลถึงปักกิ่ง เธอยังคงโทรศัพท์หาซ่านชุ่ยหลานทุกสัปดาห์และเขียนจดหมายไปหาอย่างสม่ำเสมอ

ทั้งสองคนไม่เพียงไม่ห่างเหินเพราะระยะทางและการไม่ได้พบหน้า แต่กลับยิ่งสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ

ช่วงสองสามวันนี้เฉียวอันสังเกตเห็นว่าจู่ๆ ฮั่วจี้อวิ๋นก็ยุ่งขึ้นมา มื้อเที่ยงไม่กลับมากินข้าวที่บ้าน แถมตอนค่ำยังอยู่ล่วงเวลาที่ค่ายทหาร

เนื่องจากเกี่ยวข้องกับความลับทางทหาร เธอจึงไม่สะดวกที่จะซักไซ้

แต่ดูจากสีหน้าเคร่งเครียดของฮั่วจี้อวิ๋นแล้ว แปดในสิบส่วนคงเกิดเรื่องที่ชายแดนขึ้นแน่