บทที่ 240 กองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือมีอะไรให้พัฒนา

ต่อให้ปลูกไม่ได้จริงๆ แต่ด้วยเงินหนึ่งร้อยหยวน ก็ยังพอจะผ่านปีใหม่นี้ไปได้อย่างสุขสบาย เพื่อให้ทุกคนวางใจ เฉียวอันจึงเซ็นหนังสือรับรองต่อหน้าสักขีพยานทุกคน

ตอนเที่ยง เฉียวอันพาหวงฮั่นเหลียงไปกินข้าวที่บ้านของเถียนหย่งฟู่

"ลุงเถียน วัสดุสำหรับทำเรือนกระจกอยู่ที่ตำบลแล้วค่ะ พรุ่งนี้เก้าโมงเช้า ลุงพาคนหนุ่มสาวในหมู่บ้านไปรอหนูที่สถานรับรองในตำบลนะคะ"

"หนูจะพาทุกคนสร้างเรือนกระจกสักหนึ่งหลัง ที่เหลือพวกลุงสร้างกันเอง ส่วนน้ำยาบำรุงพืชหนูจะให้ลุงไป แต่ต้องจำไว้ให้แม่นนะคะ ที่ดินของตระกูลฮั่ว ห้ามใช้น้ำยาบำรุงพืชนี้เด็ดขาด"

เถียนหย่งฟู่ตบหน้าอก "เรื่องที่ลุงรับผิดชอบ วางใจได้เลย!"

หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ เฉียวอันนั่งพักอยู่ครู่หนึ่ง เห็นว่าฟ้าเริ่มมืดแล้ว จึงพาหวงฮั่นเหลียงกลับเข้าตำบล