บทที่ 229 กินหม้อไฟพลางแอบฟังเรื่องซุบซิบ

“ไม่ต้องกลัว อยากทำอะไรก็ทำเลย พี่คอยหนุนหลังเธอเอง”

“อันอัน พี่ก็จะพยายามเหมือนกัน ช่วงนี้พวกวอลมันน์เริ่มเคลื่อนไหวแถวชายแดนอีกแล้ว กรมสี่ของพวกเราเป็นหน่วยหัวหอก ถึงตอนนั้นพี่จะไปสร้างผลงานที่ชายแดน พี่จะค่อยๆ ก้าวขึ้นไปสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นเรื่อยๆ เพื่อเป็นหลักประกันให้เธอได้ตลอดไป”

“คุณจะไปรบเหรอคะ” เฉียวอันได้ยินอีกความหมายหนึ่งที่แฝงอยู่

“พี่เป็นทหาร ถ้าประเทศชาติต้องการ ยังไงก็ต้องไปแนวหน้า”

เฉียวอันฟังแล้วก็รู้สึกกังวลใจยิ่งนัก

แม้ว่าฮั่วจี้อวิ๋นจะเป็นพระเอกในนิยาย เส้นทางราบรื่นและมีชีวิตอยู่จนถึงอายุเก้าสิบกว่าปี

แต่ตัวเธอคือตัวแปรที่เข้ามาเปลี่ยนเรื่องราว

เนื้อเรื่องในตอนนี้เบี่ยงเบนไปจากเดิมนานแล้ว เธอจึงไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าหากฮั่วจี้อวิ๋นไปแนวหน้าแล้วจะประสบอันตรายหรือไม่