กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
ไม่นานนัก กัวไฉเฟิ่งก็ยิ้มระรื่นเดินเข้ามาในบ้าน
"เฉียวอัน! บ้านเธอมีจักรยานตั้งสองคันเชียวเหรอ! ลูกชายฉันต้องเดินไปกรมทุกวัน ในเมื่อบ้านเธอมีตั้งสองคัน แล้วเธอก็ท้องโตจนไม่ได้ใช้อยู่แล้ว เดี๋ยวตอนกลับฉันขอเข็นไปคันนึงนะ"
เดิมทีเฉียวอันไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ เห็นว่าอายุมากแล้วก็แค่ตอกกลับไปสองสามคำก็จบกันไป
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าคนบางคนได้คืบจะเอาศอก
"ใครอนุญาตให้คุณเข้ามาในห้องปีกเรือนบ้านฉัน? คุณไม่มีมารยาทบ้างเลยเหรอ? ที่นี่บ้านคุณหรือไง?"
ได้ยินคำถามของเฉียวอัน กัวไฉเฟิ่งก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
"ประตูห้องไม่ได้ล็อกสักหน่อย ฉันจะดูแล้วมันเป็นอะไรไป?"
เฉียวอันกำลังจะระเบิดอารมณ์ หวังเป่าหัวก็ขมวดคิ้ว "ป้าสะใภ้ใหญ่กัว ฉันรู้ว่าคุณเพิ่งติดตามสามีมาประจำการได้ไม่นาน แต่ยังไงเสียคุณก็น่าจะรู้เรื่องมารยาทบ้างนะคะ"