บทที่ 184 ก็แค่ห้องน้ำไม่ใช่หรือไง

เฉียวอันรู้ว่าฮั่วจี้อวิ๋นเป็นคนใจร้อน แต่ไม่นึกเลยว่าความคล่องแคล่วว่องไวของเขาจะสูงขนาดนี้

เช้าวันต่อมา ฮั่วจี้อวิ๋นก็พาอิฐหนึ่งคันรถพร้อมทหารอีกหกนายมาถึง

จู่ๆ มีทหารเข้ามาในเขตบ้านพักทหารมากขนาดนี้ ทุกคนต่างคิดว่ามีครอบครัวทหารย้ายเข้ามาใหม่อีกหรือเปล่า

แต่พอลองไปถามไถ่ดูก็ได้รู้ว่า ที่แท้เป็นบ้านของฮั่วจี้อวิ๋นที่จะก่อห้องส้วม

ในพริบตาเดียว ข่าวลือเรื่องฮั่วจี้อวิ๋นตามใจภรรยาก็ปากต่อปาก เล่าลือกันไปทั่ว

เมื่อหลินหว่านได้ยินเข้า ในใจก็ขมขื่นจนบอกไม่ถูก

ตั้งแต่ฮั่วจี้อวิ๋นกลับมาที่กองทัพ ไม่กี่เดือนมานี้อย่าว่าแต่เงินสักสตางค์แดงเดียวเลยที่เขาไม่เคยให้ แม้แต่กับฟ่านเทา เขาก็ไม่เคยปั้นหน้าดีใส่เลยสักครั้ง

ไม่ว่าฟ่านเทาจะเรียก “พ่อฮั่ว” “พ่อฮั่ว” อย่างไร ฮั่วจี้อวิ๋นก็ไม่สนใจไยดีแม้แต่น้อย