บทที่ 149 รังแกหญิงชรา

"ต้าเป่า ก่อนกลับตำบลจินสุ่ย เราไปซื้อของกินไปฝากคุณย่ากับเสี่ยวเหล่ยที่ปักกิ่งกันเถอะ"

"อื้อๆ พี่ซานเฉียง เงินที่เราหามาได้ก็มีส่วนของเสี่ยวเหล่ยอยู่ด้วย ถึงตอนนั้นเราสองคนค่อยแบ่งออกมาให้เขานะ" ต้าเป่ากะพริบตา

"คิดตรงกับผมเลย ถ้าไม่ได้เสี่ยวเหล่ยคอยดูแลคุณย่าอยู่ที่บ้าน เราสองคนคงไม่มีโอกาสออกมากับพี่ใหญ่ เงินก้อนนี้ เราสองคนแบ่งคนละหนึ่งในสามให้เสี่ยวเหล่ยเถอะ"

ต้าเป่าพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ได้เลย"

มีประสบการณ์จากวันแรก วันที่สองจึงขายของได้ราบรื่นยิ่งขึ้น

เฉียวอันเปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรง พอไปยืนข้างรถสามล้อก็กลายเป็นป้ายโฆษณาเคลื่อนที่ทันที

หญิงสาวที่ตอนแรกยังลังเล พอเห็นชุดกระโปรงสวยขนาดนั้นก็อดใจไม่ไหวจนต้องซื้อ