บทที่ 146 ฐานะสร้างได้ด้วยตัวเอง

“พี่ใหญ่”

“พี่ใหญ่ ชุดนี้ของพี่สวยจริงๆ ครับ” ต้าเป่ายิ้มแป้นอย่างเลื่อมใส

“ไปเถอะ พี่ใหญ่จะพาพวกนายไปซื้อเสื้อผ้าก่อน”

เมื่อครู่นี้เฉียวอันสอบถามพนักงานต้อนรับมาเรียบร้อยแล้ว ในเมืองกว่างหยุนมีถนนสายหนึ่งที่เน้นขายเสื้อผ้าโดยเฉพาะ

ที่นั่นเต็มไปด้วยแผงลอย คนหนุ่มสาวต่างชอบไปเดินเลือกซื้อของกัน

เฉียวอันพาเฝิงซานเฉียงและต้าเป่ามาถึงถนนเกาที่ตามที่พนักงานต้อนรับบอก

เฝิงซานเฉียงกับต้าเป่าต้องตกตะลึงอีกครั้ง

สองฟากฝั่งถนนที่กว้างไม่ถึงห้าเมตร เรียงรายไปด้วยแผงลอยขนาดเล็กมากมาย

เพียงแค่ปูผ้าผืนหนึ่งลงบนพื้นก็นับเป็นแผงค้าได้แล้ว

บนผ้าวางซ้อนไปด้วยกางเกงยีนส์ เสื้อเชิ้ตลายดอก รวมถึงเข็มขัดและแว่นตากันแดดทรงตาตั๊กแตนสารพัดแบบ