บทที่ 135 วันชิวเจ็ดเริ่มงานอย่างเป็นทางการ

“เรื่องที่เธอพูดมาทั้งหมดฉันจำได้แล้ว ถึงเวลาจะเขียนจดหมายบอกนะ” ฮั่วจี้อวิ๋นเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“งั้นก็ดีเลย” เฉียวอันตอบพลางเอามือลูบท้องน้อยของตัวเองเบาๆ

“เป็นอะไรไป ปวดท้องหรือเปล่า”

“เอ๊ะ คุณรู้ได้ยังไง” เฉียวอันเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ

ฮั่วจี้อวิ๋นเป็นทหารอยู่ในกองทัพ แต่เขาก็ไม่ได้ทึ่มทื่อเสียหน่อย

เรื่องที่ผู้หญิงมีประจำเดือนแล้วจะปวดท้อง เขาย่อมรู้อยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังรู้อีกว่า สองสามวันนี้ห้ามดื่มของเย็น ห้ามแตะน้ำเย็น และห้ามกินของที่มีฤทธิ์เย็น

“เธอนอนพักผ่อนบนเตียงเตาเถอะ เดี๋ยวฉันไปต้มน้ำขิงน้ำตาลทรายแดงมาให้”

ฮั่วจี้อวิ๋นวุ่นอยู่หน้าเตาในครัวไม่หยุด ทั้งมื้อกลางวันและมื้อเย็นเขาก็เป็นคนลงมือทำเองทั้งหมด