บทที่ 129 ใครกันแน่ที่ขัดสนจริงๆ

เมื่อเห็นว่าเฉียวอันยังไม่ตื่น ฮั่วจี้อวิ๋นจึงลุกขึ้นแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้เธอเรียบร้อย

เขาเดินออกจากห้องไปยังห้องครัว ตั้งใจจะทำอาหารเช้าเพื่อตอบแทนนภรรยาที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งคืน

ปกติแล้วเฉียวอันจะตื่นนอนตรงเวลาทุกวัน แต่วันนี้ตะวันโด่งจนสายโด่งแล้ว เธอถึงได้หาวหวอดๆ พลางยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงเตา

“โอ๊ย เอวฉันจะพังแล้วมั้งเนี่ย” เฉียวอันเอามือกุมเอวที่เมื่อยล้า พลางด่าฮั่วจี้อวิ๋นในใจว่าแรงยังกับวัวกับควาย

เธอตื่นขึ้นมาแต่งตัวแล้วเดินไปที่เรือนหลักเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน พึ่งจะบีบยาสีฟันลงแปรง ฮั่วหนิงก็วิ่งออกมาจากห้องข้างๆ

“แม่คะ ทำไมวันนี้ตื่นสายจัง เตียงเตาที่ห้องปีกบ้านนอนสบายมากเลยเหรอคะ”

มุมปากของเฉียวอันกระตุก จะให้พูดอย่างไรดีล่ะ