บทที่ 108 คนที่ฆ่าเธอคนนั้น

“เด็กคนนี้โตขนาดนี้แล้วยังพูดไม่ได้ ตั้งแต่มาถึงเมื่อวานจนถึงตอนนี้ ไม่ยอมพูดสักคำเดียวเลย” เฮ่อฮวาเอ่ยด้วยความสงสารพลางมองเด็กหญิงตัวน้อย

ทั้งหลี่เอ้อร์เปียวและหลี่โก่วเซิ่งผู้เป็นพ่อต่างก็อยู่ในสถานีตำรวจ เด็กไม่มีคนดูแล คนในหมู่บ้านหลี่จวงก็รังเกียจว่าบ้านนี้อัปมงคล ไม่มีใครยอมรับตัวเด็กไปช่วยดูแลแม้แต่วันเดียว

สุดท้ายจึงจนปัญญา ต้องพามาที่สถานีตำรวจด้วยกัน

“พวกคุณไปทำงานเถอะค่ะ เอาเด็กไว้ที่ฉัน เดี๋ยวฉันช่วยดูให้เอง”

“ได้ งั้นก็ลำบากเธอแล้วนะ ตอนบ่ายปล่อยตัวเมื่อไหร่ ค่อยให้พวกเขารับเด็กกลับไปด้วยกัน”

เฉียวอันใช้ช้อนตักไข่ตุ๋นคำหนึ่งยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของเด็กน้อย

“กินสิ ไม่มีใครว่าหนูหรอกจ้ะ” เฉียวอันเอ่ยเสียงอ่อนโยน