บทที่ 86 เอาใจหัวหน้าเจี่ยงจนยิ้มไม่หุบ

"สหายเสี่ยวเฉียว คุณมีข้อข้องใจอะไรกับพวกเราหรือเปล่า? พวกเราในฐานะผู้นำกองบัญชาการกองกำลังติดอาวุธระดับอำเภอมาเยี่ยมผู้การฮั่ว มีตรงไหนที่คุณไม่พอใจงั้นหรือ?" ท่านกรรมาธิการเซียวถามด้วยความอดทน

"ฉันยังไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าเวลาไปเยี่ยมคนป่วย มีใครเขาไปมือเปล่ากัน"

เฉียวอันมองโต๊ะข้างเตียงที่ว่างเปล่าแล้วยิ้มเยาะ "ไม่เอาของมาก็ไม่เป็นไรหรอก แต่นี่ยังมายืนล้อมหน้าล้อมหลังวิพากษ์วิจารณ์คนป่วยที่เพิ่งผ่าตัดเสร็จ ราวกับกลัวว่าเขาจะไม่เหนื่อยอย่างนั้นแหละ"

"เธอ…"

ในกองบัญชาการกองกำลังติดอาวุธประจำอำเภอ ท่านกรรมาธิการเซียวถือเป็นคนที่มีอำนาจล้นมือ ใครต่อใครต่างก็เกรงใจ บรรดาภรรยาทหารต่างก็ให้ความเคารพยำเกรงเมื่อพบหน้าเขา

ไม่เคยเจอหญิงบ้านนอกที่ไร้เหตุผลขนาดนี้มาก่อน

คนอื่นๆ ต่างพากันอึดอัดทำตาประสานมองดูปลายจมูกของตนเอง