บทที่ 58 โชคดีที่เธอมีเงิน ไม่อย่างนั้นใครจะเลี้ยงไหว

“ตู้เสื้อผ้าต้องมีแน่ๆ ทางที่ดีเอาแบบสามบาน มีกระจกเต็มตัวตรงกลาง”

“ตู้ลิ้นชักอีกใบ เอาไว้ให้ฮั่วเฉินกับฮั่วหนิงเก็บของเล่นกับขนม”

“หีบใส่ของเอาสองใบ ไว้เก็บเครื่องนอนหน้าหนาว”

“ตู้เก็บจานอีกใบ จะได้ไม่ต้องเรียกแมลงวัน”

“ฉันยังอยากได้โต๊ะเขียนหนังสือ โต๊ะกินข้าวกลมๆ แล้วก็เก้าอี้ห้าตัว”

เฉียวอันหยุดคิดไปครู่หนึ่ง “ชั่วคราวเอาแค่นี้ก่อน”

“ที่เธอสั่งนี่ เยอะกว่าชุดเฟอร์นิเจอร์ตอนเราแต่งงานกันเสียอีก”

ฮั่วจี้อวิ๋นไม่ได้รู้สึกว่าเฉียวอันต้องการมากไป การทำให้ภรรยาและลูกอยู่สบาย เดิมทีก็เป็นหน้าที่ของสามีอยู่แล้ว

อีกอย่างเขาเพิ่งสังเกตว่าที่เฉียวอันพูดถึงเก้าอี้ห้าตัว นั่นหมายความว่าเธอนับรวมเขาและฮั่วฟางเข้าไปด้วย

“พรุ่งนี้ผมจะเข้าเมืองไปหาไม้ ไม้เอล์มคุณชอบไหม?”