บทที่ 37 แม่เสือร้ายอาละวาด

"วันนี้ให้พวกเจียงเฮยจื่อสั่งสอนให้เข็ด แล้วนางจะได้รู้ว่าการมีคนคอยคุ้มกะลาหัวมันดีแค่ไหน พรุ่งนี้ก็คงร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับบ้านมาเอง"

ฮั่วจี้อวี่กับภรรยา หวังซูอวิ๋น ชะโงกหน้ามองเข้าไป

หวังซูอวิ๋นเบะปาก "ถ้ากลับมาบ้านจริงๆ คอยดูนะ ฉันจะจัดการนางให้เข็ด มักใหญ่ใฝ่สูงจริงๆ"

"เรื่องอื่นฉันไม่สน แต่ถ้าเฉียวอันกลับมา เงินที่พ่อรองส่งมา ต้องแบ่งให้บ้านเราด้วย" เสิ่นซิ่วฟางพูดจบก็กระทุ้งสีข้างฮั่วจี้เฟิง

"ใช่ เงินต้องแบ่งคนละครึ่ง" เขาพูดคล้อยตามภรรยา

"รู้แล้วๆ พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ พวกพี่นี่เห็นแก่เงินกันจริงๆ" หวังซูอวิ๋นพูดอย่างหงุดหงิด

พูดจบ พวกเขาก็ชะเง้อคอต่อ อยากเห็นสภาพตอนเฉียวอันขวัญหนีดีฝ่อ