บทที่ 26 ไฉนถึงสารภาพหมดเปลือกแบบนี้เล่า

ไม่ถูกสิ คำพูดนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาตั้งใจจะพูดออกมาตอนนี้นี่นา

ทำไมปากถึงพลั้ง หลุดพูดออกไปเฉยๆ แบบนี้ได้?

แต่ก็ช่างเถอะ อย่างไรเสียจะพูดช้าหรือเร็วก็ต้องพูดอยู่ดี

เฉียวอันฉีกยิ้ม

‘ยันต์สัจจะ’ ใช้ได้ผลจริงๆ ด้วย

จู่ๆ หนูพลันรู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมา ไม่รู้เพราะอะไร เขารู้สึกเหมือนเฉียวอันไม่ได้กลัวเขาเลยสักนิด

นอกจากจะไม่กลัวแล้ว สายตาที่เธอมองเขายังเหมือนแมวมองหนูไม่มีผิด

“รีบพูดมา! แอปเปิ้ล มะเขือยาว แล้วก็มะเขือเทศที่แกเอาไปขาย มีช่องทางเอามาจากไหน?”

หนูทำสีหน้าดุร้าย ดูน่ากลัวไม่น้อย

“แกตอบคำถามฉันมาข้อหนึ่งก่อน แล้วฉันจะบอก”