เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 - ทำลายค่ายกล กาลเวลาดุจเกาทัณฑ์ หนึ่งกระบี่ทะลวงเวหา
เงาทวนโอบล้อมด้วยพลังอำนาจน่าสะพรึงกลัวที่พลิกผันอดีตและปัจจุบัน กดทับลงมายังเยี่ยอู่ยีและพวกทั้งสามอย่างหนักหน่วง
เยี่ยอู่ยีร่างสะท้านอย่างรุนแรง พลังเซียนที่ไหลเวียนอยู่รอบกายชะงักงัน จากนั้นกลับไหลย้อนกลับและสลายตัวไปอย่างไม่อาจควบคุม คล้ายกับว่ากาลเวลารอบตัวเขาถูกดึงกลับไป พลังฝีมือ กลิ่นอาย และสภาวะทั้งปวงล้วนถูกฉุดรั้งให้ถดถอยลง
สิ่งที่น่าตระหนกยิ่งกว่านั้นคือ ที่ก้นบึ้งจุดตันเถียน เมล็ดพันธุ์มรรคาโกลาหลที่หยั่งรากมาแต่โบราณกาลและรองรับต้นกำเนิดแห่งความโกลาหล ยามนี้ก็สั่นไหวเล็กน้อย แสงโกลาหลที่ห้อมล้อมอยู่ชั้นนอกสว่างวูบวาบไม่คงที่ ส่งแรงกระเพื่อมแห่งต้นกำเนิดออกมา ดั่งกำลังถูกกฎเกณฑ์แห่งเวลาอันเกรียงไกรนี้กดทับและกัดกร่อน