เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 - บททดสอบ เขาวงกตกาลอวกาศ สายธารแห่งกาลเวลา
เมื่อข้ามผ่านกำแพงแห่งกฎเกณฑ์มาได้ ภาพเบื้องหน้าพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
คนทั้งสามก้าวเข้าสู่ห้วงมิติกาลอวกาศอันเวิ้งว้างว่างเปล่าในพริบตา
ดินแดนแห่งนี้พลิกผันตรรกะทั้งปวง ไร้เบื้องบนเบื้องล่าง ไร้ทิศเหนือใต้ตะวันออกตะวันตก ไม่อาจจำแนกหน้าหลังเท็จจริงได้ ห้วงความเวิ้งว้างทั้งมวลล้วนมืดสลัวเป็นสีเทา มีกระจกแสงที่แตกสลายขนาดและควาหนาบางต่างกันลอยคว้างอยู่ไม่อาจนับ
บานกระจกนับร้อยล้านบานลอยอยู่อย่างสงบนิ่ง สลับซับซ้อนทอดตัวครอบคลุมทั่วทั้งผืนมิติ
กระจกโบราณแต่ละบานต่างเป็นโลกใบเล็กในตัวเอง บนผิวกระจกปรากฏแสงเรืองรองพร่ามัว สะท้อนภาพเหตุการณ์ที่แตกต่างกันออกไป ยากจะแยกแยะว่าสิ่งใดจริงสิ่งใดลวง ผสานรวมระหว่างภาพมายากับความจริง