เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 - จู่โจม ราตรีกลืนวิญญาณ กระบี่โอสถประสานเสียง
ค่ำคืนจันทร์เต็มดวง เมืองอวิ๋นเหยาถูกปกคลุมอยู่ใต้แสงสีเงินอันเงียบสงบ
ภายในสมาคมแพทย์โอสถ ไป๋เฉินนั่งขัดสมาธิสงบจิตอยู่กลางลานเรือน กระบี่รอยกาลอวกาศวางพาดอยู่บนตัก
เขาสัมผัสได้ว่า บรรยากาศภายในเมืองช่วงหลายวันนี้ดูประหลาดผิดปกติเป็นระยะ มักมีจิตหยั่งรู้อันเย็นเยียบกวาดผ่านบริเวณรอบนอกของสมาคม แม้จะซ่อนเร้นอย่างยิ่ง ทว่าไม่อาจรอดพ้นการรับรู้ของเขาไปได้
"มาแล้วหรือ"
เขาพลันลืมตาขึ้น ประกายกระบี่สว่างวาบในดวงตา
เกือบจะในเวลาเดียวกัน ภายในเรือนฮุ่นตุ้น เยี่ยอู่ยีก็ลืมตาทั้งสองขึ้นเช่นกัน
หลังจากทะลวงสู่ต้าหลัวจินเซียน ขอบเขตจิตหยั่งรู้ของเขาครอบคลุมได้ไกลถึงหลายร้อยลี้ รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า มีกลิ่นอายมากกว่าสิบสายกำลังโอบล้อมมุ่งหน้ามายังสมาคมแพทย์โอสถจากรอบทิศทาง
"หอซื่อหุน ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ หรือ"