เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 311 - เสริมแกร่ง รากฐานมรรคาต้าหลัว เซียนจื่อรุดหน้า
หลังจากทัณฑ์สวรรค์ต้าหลัวจินเซียนสลายตัวไป ล่วงเลยไปถึงสามวันเต็ม ไอร่องรอยความโกลาหลที่ลอยเวียนวนระหว่างฟ้าดินในเมืองอวิ๋นเหยาจึงค่อยจางหายไปจนหมดสิ้น
ภายในเรือนฮุ่นตุ้น วงแสงแห่งความโกลาหลรอบกายเยี่ยอู่ยีสว่างวาบและหรี่ลงสลับกันเป็นจังหวะ ทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้าลึก จะชักนำไอเซียนวิญญาณในระยะหนึ่งหมื่นจั้งโดยรอบให้ไหลบ่าเข้ามาดั่งเกลียวคลื่นสมุทร กลืนกินเข้าสู่ร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง
ต้าหลัวจินเซียนและจินเซียน แม้ดูภายนอกคล้ายห่างกันเพียงก้าวเดียว ทว่าแท้จริงกลับเป็นความแตกต่างราวฟ้ากับเหว
ในเวลานี้ความรู้สึกภายในใจของเขากระจ่างชัดอย่างยิ่ง เมล็ดพันธุ์แห่งมรรคาโกลาหลในจุดตันเถียนเปรียบประดุจหัวใจที่ถือกำเนิดขึ้นใหม่ กำลังเต้นเป็นจังหวะอย่างหนักแน่นมั่นคง