กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 - รักษาตัว เซียนจื่อดูแล สายสัมพันธ์อบอุ่น
แสงอรุณแรกเริ่มสาดส่อง หมอกบางเบาดุจผืนแพร โอบคลุมหุบเขาเสินหนงไว้อย่างนุ่มนวล
ภายในเรือนไผ่ อบอวลด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพร แสงแดดส่องทะลุผ่านช่องหน้าต่าง ทอดเงาเป็นริ้วรอยลงบนพื้นหินสีเขียว
เยี่ยอู่ยีนอนพิงหัวเตียง แม้ใบหน้ายังคงซีดขาวอยู่บ้าง ทว่าดูดีขึ้นกว่าสภาพรวยรินดั่งเส้นด้ายเมื่อเจ็ดวันก่อนมากนัก
ประตูห้องถูกผลักออกเบาๆ เหยาเซียนจื่อถือชามน้ำแกงยาที่เพิ่งต้มเสร็จใหม่ๆ เดินเข้ามา
นางเปลี่ยนมาสวมชุดยาวสีเขียวเรียบง่าย เกล้าผมขึ้นอย่างสบายๆ ปอยผมสองสามเส้นทิ้งตัวลงข้างใบหู ขับเน้นให้ใบหน้างดงามหมดจดนั้นดูอ่อนโยนและน่ามองยิ่งขึ้น
"ฟื้นแล้วก็ดื่มยานี้เสีย"