เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 281 - หยั่งรู้ สรรพสิ่งเป็นยา ล้วนหลอมได้ทั้งสิ้น
หุบเขาเสินหนงอันเงียบสงบและร่มรื่น เรือนไผ่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางดงไผ่เขียวขจี ตัดขาดจากความวุ่นวายภายนอกทั้งปวง
นับตั้งแต่การหลอมโอสถจักรพรรดิบนยอดเขาล้มเหลวและถูกวิถีสวรรค์สะท้อนกลับจนบาดเจ็บสาหัส เยี่ยอู่ยีก็หมดสติจมดิ่งสู่นิทราเนิ่นนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน
ตลอดเจ็ดวันนี้ เหยาเซียนจื่อคอยเฝ้าดูแลทั้งวันทั้งคืน นางใช้เพลิงวิญญาณไม้เขียวค่อยๆ ฟูมฟักเส้นลมปราณและรากฐานเต๋าที่แตกสลายของเยี่ยอู่ยี ปรุงน้ำโอสถล้ำค่า คอยเช็ดตัวให้อย่างทะนุถนอม ปกป้องต้นกำเนิดแห่งดวงใจเต๋าของเขาไว้
เจียงไป่เฉ่าเป็นห่วงอาการบาดเจ็บของเยี่ยอู่ยี จึงมักเดินทางมาตรวจดูอาการ ทุกครั้งที่ส่งพลังปราณเข้าไปตรวจสอบสภาพร่างกายของเขา คิ้วของเขาก็ขมวดแน่นด้วยความเคร่งขรึม