เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279 - พฤกษามาร วัตถุพิษร้ายกาจก็รักษาคนได้
ภายนอกหุบเขาหมื่นพิษ ไอพิษปกคลุมหนาทึบ
ที่นี่เคยเป็นฐานที่มั่นใหญ่ในการเพาะเลี้ยงสิ่งมีพิษของสำนักโยวหมิง แม้สำนักโยวหมิงจะละทิ้งสถานที่แห่งนี้ไปแล้ว ทว่าภายในหุบเขายังคงไร้สิ่งมีชีวิตเติบโต เต็มไปด้วยเห็ดพิษหลากสีสัน เถาวัลย์ที่บิดเบี้ยวผิดรูป และหนองน้ำที่ส่งกลิ่นเน่าเหม็น
ทั้งสองคนยืนอยู่หน้าปากทางเข้าหุบเขา เหยาเซียนจื่อขมวดคิ้วเรียวงาม ยกมือขาวผ่องขึ้นเบาๆ เปลวเพลิงวิญญาณไม้เขียวลุกโชนขึ้นรอบตัว กลายเป็นม่านพลังทรงกลมคอยปกป้องร่างของทั้งสองคนไว้อย่างแน่นหนา ตัดขาดจากหมอกพิษที่แทรกซึมอยู่รอบด้าน
นางหันไปมองเยี่ยอู่ยีที่มีสีหน้าสงบนิ่ง น้ำเสียงแฝงความกังวล
"ไอพิษของที่นี่เกิดจากพลังพิษอันชั่วร้ายที่สำนักโยวหมิงสะสมมานาน มีความลึกลับและดุดัน แม้แต่ผู้บำเพ็ญระดับสูงในขั้นกลั่นหลอมไร้ลักษณ์ ก็ยังไม่กล้าเข้าไปสัมผัสโดยง่าย เจ้าคิดจะเข้าไปจริงๆ หรือ"