เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206 - เมืองชื่อเยี่ยน! พานพบสำนักครั้งแรก กฎเกณฑ์แห่งแดนวิญญาณ
สายลมแห่งอาณาเขตทัศนารกร้างหอบเอาเศษกรวดทรายพัดกระหน่ำ ประหนึ่งเข็มเล่มละเอียดนับไม่ถ้วนทิ่มแทงเข้าใส่ร่างผู้คน แฝงไว้ด้วยไอเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก
เยี่ยอู่ยีกางแขนปกป้องปู่ไว้เบื้องหลัง นำพาทุกคนก้าวเดินอย่างยากลำบากบนผืนดินรกร้างสีเทาขาว
แรงโน้มถ่วงของแดนวิญญาณมากกว่าแดนเบื้องล่างถึงสามเท่า ทุกก้าวที่ย่ำลงไปคล้ายดั่งจมลงในหล่มโคลน แม้แต่ลมหายใจก็ยังติดขัดหนักหน่วง
"ศิษย์พี่ ด้านหน้ามีความเคลื่อนไหวขอรับ!"
จู่ๆ โจวเสี่ยวอันก็ชะงักฝีเท้า มือกระชับมีดสั้นข้างเอวแน่น สายตาระแวดระวังจับจ้องไปยังเนินทรายทางด้านซ้าย
เยี่ยอู่ยีเพ่งสายตามองไป เห็นเพียงด้านหลังเนินทรายมีเงาร่างสีทมิฬหลายสายวูบผ่าน กำลังพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว