เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205 - มาเยือนคราแรก! ดินแดนรกร้าง เส้นทางข้างหน้ายากคาดเดา
รอยแยกสีทองพาดผ่านผืนฟ้า ประหนึ่งบาดแผลอันดุร้ายที่ฉีกกระชากท้องนภาของแดนเบื้องล่างออกเป็นสองส่วน
ภายในรอยแยกนั้น คลื่นมิติว่างเปล่าซัดสาดดั่งคลื่นคลั่ง ส่งเสียงคำรามกึกก้องกัมปนาทประหนึ่งเสียงกู่ร้องของสัตว์ร้ายยุคดึกดำบรรพ์
เยี่ยอู่ยียืนอยู่ใต้รอยแยก รอบกายปกคลุมด้วยม่านแสงสีทอง นั่นคือปราการคุ้มกายที่ก่อตัวขึ้นจากพลังแห่งคุณธรรม
มือหนึ่งของเขาประคองปู่ไว้ อีกมือหนึ่งจับดึงโจวเสี่ยวอัน ด้านหลังมีเหล่าศิษย์แห่งพระราชวังเปิ่นเฉ่าติดตามมา สีหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและคาดหวัง
"ศิษย์พี่ รอยแยกนี้ ดูกลัวยิ่งนักขอรับ"
โจวเสี่ยวอันแหงนมองรอยแยกนั้น น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย
"ช่องทางมิติว่างเปล่า ย่อมเป็นเช่นนี้เอง" เยี่ยอู่ยีกล่าวเสียงขรึม