กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 174 - หมื่นพฤกษา! แปลงโอสถทั่วหล้า จงฟังบัญชา
ภายนอกหุบเขาลวงวิญญาณ ลมเหนือพัดกรรโชกดุจคมมีด หอบเอาเกล็ดน้ำแข็งซัดสาดใส่ใบหน้าอย่างรุนแรงจนเจ็บแสบราวกับถูกกระดาษทรายขัดถู
เยี่ยอู่ยียืนอยู่หน้าเส้นแบ่งเขตที่มองไม่เห็นตรงปากทางเข้าหุบเขา มองไปยังเบื้องหน้าที่ถูกหมอกพิษสีเทาหม่นปกคลุม สูดลมหายใจลึก
หมอกพิษแห่งยมโลกในหุบเขาคล้ายมีชีวิต กำลังเคลื่อนตัวและม้วนตัวอย่างช้าๆ อยู่ก้นหุบเขา ที่ใดที่มันพัดผ่าน แม้แต่หินผาอันแข็งแกร่งยังถูกกัดกร่อนจนเป็นหลุมเป็นบ่อ หิมะละลายกลายเป็นน้ำเน่าสีดำที่มีฟองผุดพราย ส่งเสียงขู่ฟู่ๆ อันบาดหู
กลิ่นอายเน่าเปื่อยผสมผสานกับกลิ่นหวานเลี่ยนพัดโชยมา เพียงแค่สูดดมก็ทำให้วิงเวียนศีรษะ จิตวิญญาณสั่นสะท้าน