เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 - สร้างรากฐาน ช่วยคนนับไม่ถ้วน สร้างรากฐานด้วยคุณธรรม
หลังผ่านพ้นศึกเหลียงโจว เยี่ยอู่ยพักรักษาตัวในกระโจมรักษาอยู่เจ็ดวัน
ตลอดเจ็ดวันนี้ เขาส่วนใหญ่จะจมอยู่ในนิทรา ลมหายใจแผ่วเบาดั่งเปลวเทียนต้องลม
ต้นโสมเซียนน้อยในจุดตันเถียนมืดมนไร้แสง ใบทั้งสี่ห้อยตกลงมาอย่างเหี่ยวเฉา
"ศิษย์พี่ ท่านต้องรีบหายดีนะ..." โจวเสี่ยวอันฟุบอยู่ข้างขอบเตียง มองใบหน้าของเยี่ยอู่ยที่ขาวซีดราวกับกระดาษ "ท่านสัญญาแล้วว่าจะสอนเคล็ดวิชาเข็มบินขั้นต่อไปให้ข้า ทั้งยังบอกว่าจะพาข้าไปดูหิมะที่แดนเหนือ จะผิดคำพูดไม่ได้นะ..."
ยามเย็นของวันที่เจ็ด แสงอัสดงดุจทองคำหลอมละลาย สาดส่องผ่านรอยแยกของกระโจม เคลือบขอบสีทองจางๆ ลงบนใบหน้าของเยี่ยอู่ย เด็กหนุ่มผมขาวที่นอนหลับใหล ขนตาขยับเบาๆ แล้วพลันลืมตาขึ้น