กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 - ขับไล่อสูร ทัณฑ์อัสนีสยบมาร อสูรแตกพ่าย
เหนือเชิงเทินกำแพงเมือง เยี่ยอู่ยนั่งขัดสมาธิลง ชายเสื้อโบกสะบัดไปตามสายลมจนส่งเสียงพึ่บพั่บ
โอสถชำระวิญญาณที่เหลืออีกหนึ่งร้อยยี่สิบกว่าเม็ดลอยวนอยู่รอบกาย กลายสภาพเป็นวงล้อแสงสีขาวสว่าง ดุจดวงจันทราที่โอบล้อมร่างของเขาไว้
ภายในจุดตันเถียน ต้นโสมเซียนน้อยสั่นไหวอย่างรุนแรง เส้นสายบนใบที่สี่เปล่งแสงสีทองเจิดจ้าระยับ คล้ายกับรับรู้ถึงความมุ่งมั่นของเจ้านาย มันกำลังโห่ร้อง กำลังเริงระบำ
"ราชาโอสถ ท่านจะทำสิ่งใด" หานพั่วจวินสังหารศัตรูพลางหันกลับมามอง ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลและสับสน
"ขับไล่อสูร" เยี่ยอู่ยกล่าวเสียงเบา สองมือประสานผนึก ปลายนิ้วเรืองรองด้วยแสงสีทอง