เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 - ลุยเดี่ยว! หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ เผชิญหน้าจอมมาร
ใกล้ถึงยามจื่อ บนยอดเขาโยวหมิง
เมฆดำม้วนตัวดั่งน้ำหมึกเดือดพล่านบนฟากฟ้า สายฟ้ามลทินสีแดงคล้ำแล่นผ่านชั้นเมฆดั่งมังกรยักษ์
เสาหินทั้งเก้าต้นของค่ายกลมารเก้าโยวเปล่งแสงเจิดจ้า ของเหลวสีแดงคล้ำระหว่างอักขระไหลเวียนเร็วขึ้น ราวกับแม่น้ำโลหิตเก้าสายไหลย้อนขึ้นสู่เวหา
เม็ดโอสถโยวหมิงใจกลางแท่นบูชาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ลวดลายใบหน้ามนุษย์บนผิวยิ่งทวีความดุร้าย คล้ายพร้อมจะฉีกทะลวงเม็ดโอสถออกมาทุกเมื่อ
เยี่ยอู่ยียืนอยู่ในเงามืดทางทิศตะวันออกของแท่นบูชา เส้นผมสีขาวโพลนสะบัดพลิ้วอย่างบ้าคลั่งตามสายลมมลทิน ในมือถือกระบี่ไม้ที่เหลาขึ้นชั่วคราว กระบี่ไม้ที่เหลาจากไม้เซียนพันปีเล่มนี้ คืออาวุธเพียงหนึ่งเดียวที่เขาหลงเหลือ
"ท่านราชาโอสถ ทางทิศตะวันออกเข้าประจำที่แล้ว"
เสียงของเฒ่าเฉินดังมาจากหยกสื่อสาร
"ทิศตะวันตกพร้อมแล้ว"
เสียงของหลินหย่วนดังตามติดมา