กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 - เมืองชิงเฉิง! ชายแดนราชวงศ์ โรคระบาดระบาดหนัก
การเดินทางหมื่นลี้ เยี่ยอู่ยีต้องกินนอนกลางป่า
กลางวันเหินกระบี่เดินทาง เมฆหมอกใต้ฝ่าเท้าหมุนวน กลางคืนมองหาถ้ำหินหรืออารามร้างเพื่อนั่งสมาธิโคจรลมปราณ ฟื้นฟูพลังลมปราณให้กลับคืนมา
ผ่านไปครึ่งเดือน ในที่สุดเขาก็มาถึงชายแดนของเมืองชิงเฉิง
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่เขตแดนเมืองชิงเฉิง กลิ่นอายที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงก็พุ่งเข้าปะทะใบหน้า ทำให้เยี่ยอู่ยีต้องขมวดคิ้วแน่น
ผืนนาริมถนนหลวงรกร้างว่างเปล่านานแล้ว นานๆ ครั้งจะมีอีกาบินตกใจตื่นขึ้นมาจากต้นไม้แห้ง ส่งเสียงร้องกึกก้องอันโหยหวน บินวนเวียนอยู่สองสามรอบแล้วร่อนลงเกาะกิ่งไม้ตามเดิม
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเน่าเหม็นจางๆ