กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 - จากลา! ปู่พักอยู่ที่สำนักชั่วคราว อู่ยีออกเดินทางลำพัง
หนทางสู่เมืองชิงเฉิงนั้นยาวไกล แม้จะใช้การฝึกตนของเยี่ยอู่ยีในยามนี้เหินกระบี่เดินทาง ก็ยังต้องใช้เวลานานถึงครึ่งเดือน
เหตุที่เขาไม่รีบร้อนเร่งเดินทาง เป็นเพราะในใจยังคงห่วงใยคนผู้หนึ่ง จึงได้เลี้ยวตรงทางแยกมุ่งหน้าไปยังลานปุถุชน
เรือนพักแห่งนี้เป็นสถานที่ที่สำนักเสวียนอีจัดไว้ให้ครอบครัวของศิษย์โดยเฉพาะ ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางเขา ห่างไกลจากไอพลังปราณอันหนาทึบของเรือนหลัก ทว่ากลับมีกลิ่นอายแห่งชีวิตของโลกมนุษย์เพิ่มขึ้นมาหลายส่วน
ต้นหวายโบราณอายุร้อยปีหน้าประตูเรือน กิ่งก้านใบหนาทึบ ลำต้นใหญ่โตจนต้องใช้สองคนโอบ