เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 - บำเพ็ญเพียร! เคล็ดวิชาพฤกษาเบื้องต้น หลอมรวมลมปราณขั้นหนึ่ง
แสงอรุณรำไร หมอกบางประหนึ่งผืนผ้าโปร่ง
เยี่ยอู่ยีนั่งขัดสมาธิอยู่บนหินเขียวกลางลานบ้าน สองตาปิดสนิท ลมหายใจยาวนานสม่ำเสมอ
อากาศกลางหุบเขาสดชื่นและชุ่มชื้น เจือไปด้วยกลิ่นหอมสะอาดของพฤกษา นี่คือยามเช้าอันแสนธรรมดาที่สุดของหมู่บ้านชิงจู๋ ทว่าสำหรับเยี่ยอู่ยีผู้ซึ่งได้ก้าวเข้าสู่วิถีแห่งการบำเพ็ญตนแล้ว ทุกสิ่งกลับแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เขาสามารถสัมผัสได้ถึงเส้นสายของปราณฟ้าดินในอากาศ พวกมันประหนึ่งภูตพรายตัวน้อยที่แสนซุกซน ไหลเวียนอยู่กลางสายลมยามเช้า กระโดดโลดเต้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้า เปล่งประกายระยิบระยับอยู่บนหยาดน้ำค้าง นี่คือโลกที่ปุถุชนไม่มีวันหยั่งรู้ได้ เป็นขอบเขตอันน่าอัศจรรย์ที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ความธรรมดาสามัญ